*Francesca*
Usłyszałam dźwięk budzika. Niechętnie wyciągnęłam rękę w stronę szafki nocnej i go wyłączyłam. Przeciągnęłam się wzięłam telefon i go odblokowałam. Zero wiadomości od Marco. Martwie się o niego ciągle mnie unika. Muszę z nim poważnie porozmawiać. Wstałam z łóżka i poszłam w stronę szafy. Dzisiaj za oknem było mega słonecznie dlatego postawiłam na krótkie spodenki i bluzkę na ramiączkach. Wzięłam ubrania i ruszyłam w stronę łazienki. Wykonałam poranne czynności poszłam po telefon i zeszłam na dół. Rodziców już nie było pewnie poszli do pracy. Zjadłam śniadanie które było na stoliku i ruszyłam w stronę studio. Zajęcia były dopiero na 10.00 a jak spojrzałam na ekran telefonu to była dopiero 9.10. Nie miałam pojęcia co zrobić w wolnym czasie. Zobaczyłam ławkę i postanowiłam że sobie posiedzę trochę. Usiadłam włożyłam słuchawki na uszy i włączyłam piosenkę. Nagle poczułam jak ktoś od tyłu zasłania mi oczy. Od razu poznałam że to mój przyjaciel Diego. - Diego, wiem że to ty - powiedziałam ze śmiechem. On odwrócił sie i usiadł na ławkę obok mnie. - Czego słuchasz ? - zapytał mnie. Słyszałam go doskonale bo jedna słuchawka wypadła mi z ucha. - Mojej ulubionej piosenki :D - powiedziałam śmiejąc się . - A mogę się dowiedzieć jaka jest twoja ulubiona piosenka ? -zapytał zaciekawiony. - Jasne , masz - powiedziałam i podałam mu jedną słuchawkę. - Fajne jak się nazywa ten kawałek? - zapytał ponownie. - Rihanna " Diamonds" - odpowiedziałam patrząc na buty. Wyciągnęłam słuchawkę i schowałam telefon do kieszeni. - Co jest ? Jesteś jakaś nie obecna dzisiaj - powiedział. - A nic ... nie ważne - westchnęłam patrząc w drzewo. - Myszko mi możesz wszystko powiedzieć - powiedział Diego. Jejku jaki on kochany. - A nic po prostu martwię się troche o Marco. Nie odbiera nie chce ze mną gadać unika mnie i takie tam ... - powiedziałam patrząc na niego. - A rozumiem... wszystko będzie dobrze zobaczysz - powiedział po czym rozłożył ręce abym się wtuliła. Wtuliłam się w niego a on ręką gładził moje włosy. Siedzieliśmy tak z dobre 5 minut. Oderwaliśmy się od siebie i patrzyliśmy sobie w oczy. Po paru minut milczenia odezwał się Diego - to co idziemy ? - Jasne - odpowiedziałam po czym wstaliśmy z ławki i ruszyliśmy w stronę Studio.......
----------------------------------------------------
Hejka jak obiecałam to powróciłam :) Macie troche Diecescy :D nie martwcie się Diecesca będzie ale jak się troche akacja rozwinie i jak mi na to wena pozwoli której dzisiaj mi zabrakło :c przepraszam że rozdział krótki i o tej porze ale nie mogłam wcześniej :c mam nadzieje że wybaczycie :) kolejny dodam może za jakies trzy dni albo jak pojawią się komentarze (do niczego nie zmuszam :D ). Dobra to ja kończę do zobaczenia wkrótce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz