poniedziałek, 25 lipca 2016

6 rozdział [To nie powinno się wydarzyć...]

*Francesca*
Całowaliśmy się dość długo... Nie wiem dlaczego ale podobało mi się...Oderwaliśmy się od siebie żeby zaczerpnąc powietrza.Cały czas patrzyliśmy sobie w oczy.Spóściłam wzrok w dół. Diego szybko zareagował i chwycil mój podbródek tak że znowu patrzylam w jego piękne czekoladowe oczy.
- Przepraszam...- powiedział odsuwając się ode mnie.
- Nie masz za co.... To moja wina to nie powinno się wydarzyć...-stwierdziłam.
-A wlaśnie że mam za co cię pprzepraszać Fran i to nie twoja wina.
-Eh zapomnijmy o tym ty kochasz Lu a ja nikogo , zapomnijmy o sobie i będzie okej...-powiedziałam z przerwami.
-Nie, ja o tobie nigdy nie zapomne ,nie wiem tobie może się uda ale mi nie - powiedział patrząc mi w oczy.
-Po za tym nie kocham Ludmiły - powiedział a ja zrobiłam wielkie oczy.
-Co? Ale jak to? Przecież się całowaliście .. I to na lekcji z Angie.- mówiłam tak szybko , że nie wiem czy mnie zrozumiał...
-No tak nie wiem dlaczego na lekcji ją pocałowałem... Tak mi kazała intulicja a wtedy to onamnie całowała... Moje serce należy tylko do ...
-Nie, nie ,nie,-przerwałam mu i nie mógł dokończyć...
-Tak Fran do ciebie... Czemu nie chcesz spróbować ze mną boisz się czy jak?
-Nic z tych rzeczy... Ja po prostu cię NIE KOCHAM!!! - powiedziałam odwróciłam się na napięcie i wyszłam. Odwróciłam się i zobaczyłam smutnego Diego. Coś mi kazalo iśc do niego ale mój rozum postawił na nie i szlam dalej przed siebie.
*Violetta*
Jestem w sali śpiewu. Fran? Co ona tu robi? Cała zapłakana na dodatek. Weszła bez słowa i mnie przytuliła. Odwzajemniłam uścisk. Ciekawe co się stało....
-Fran co jest?- spytałam na smutną Włoszkę.
-Co? A nie nic...
-No jak to nic ?! Przecież widzę mów..- powiedziałam i usiadłam na pufie.
- Eh no bo chodzi o Diego...- powiedziała i spóściła głowe w dół.
- O Diego?- spytałam. Ona tylko potwierdziła głową że tak.
-No opowiadaj- powiedziałam podekscytowana.
- No bo...my się dzisiaj...całowaliśmy...- powiedziała z długimi przerwami.
- Aaaaaa no to wspaniale gratuluje kochana... Ale nie rozumiem czemu płakałaś...
-No bo ja mu powiedziałam coś co nie jest prawdą ...
Co ona znowu mu nagadała?
-Co ty mu powiedziałaś?
-P-po-wiedziałam mu ż-że go nie k-kocham....- powiedziała płacząc.
Eh biedna Fran.
-No to słabo. I co zamieżasz zrobić?-zapytałam ,przytulając przyjaciółkę.
-Nic - odpowiedziała a mnie aż zamurowało.
-Jak to nic ?!! Jak to nic! Skoro go kochasz to musisz coś zrobić!- powiedziałam to tak szybko jakby mnie ktoś nakręcil czy coś.
-Ale powiedz mi co ja mogę w tej sytuacji? Nic nie moge!
- A właśnie że możesz! Idź z nim pogadać!
-Nie wiem czy to dobry pomysł!
-Ale ja wiem! Idziesz i to teraz! - powiedziałam i wyszłam z przyjaciółką z sali śpiewu.
-Idź go poszukaj i wyjaśnij mu to!
-A co jak będzie z Ludmi ? -spytała zmartwiona
-Nie będzie mówie ci!
-Dobrze,dobrze to idę ... Dobrze wyglądam?-spytała po prawiając włosy
-Rewelacyjnie,leć
-Dzięki jesteś kochana-powiedziała przytulając mnie.
-Kto jest najlepszy?Violetta?-zapytałam.
-No jasne że tak to lecę potem się zdzwonimy pa-powiedziała i juz jej nie było.
-Pa-powiedziałam ze śmiechem gdy ta poleciała szukać Diego.
------------------------------------------------------------
Hejka . Dzisiaj taki mini rozdział. Przepraszam że mnie tak długo nie było. Rozdzial beznadziejny wiem Ha. Zapraszam do czytania. Nie wiem czy ktoś tu jeszcze wchodzi. Kolejny rozdział za niedługo powinien się pojawić.
Pozdrawiam. Black.

Komentujesz=Motywujesz
----------------------------------------------------

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz